Βρετανοί νομοθέτες προς εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης: Πληρώστε για τα δεδομένα που χρησιμοποιείτε

Υπάρχει μια ριζική αλλαγή σε εξέλιξη στην παγκόσμια συζήτηση για την Τεχνητή Νοημοσύνη, και αυτή λαμβάνει χώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού. Αλλά όχι με διακριτικό τρόπο, σε καμία περίπτωση. Τα μέλη του Κοινοβουλίου επιτέλους αντιτίθενται σε ένα από τα πιο αγαπημένα χόμπι της τεχνολογικής βιομηχανίας: την εκτέλεση αλγορίθμων Τεχνητής Νοημοσύνης σε τεράστιες ποσότητες διαδικτυακού περιεχομένου, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη ποιος το κατέχει στην πραγματικότητα.

Η λύση τους είναι απλή, σχεδόν προφανής. Εάν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης εκπαιδεύεται στο περιεχόμενο κάποιου, πιθανότατα θα πρέπει να πληρώσει για αυτό.

Αυτή τη στιγμή, μια κοινοβουλευτική επιτροπή του Ηνωμένου Βασιλείου καλεί την κυβέρνηση να εφαρμόσει αυτό που αποκαλεί... Μοντέλο «αδειοδότησης πρώτα»Αυτό θα σήμαινε ότι οι εταιρείες θα χρειάζονταν άδεια προτού μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν έργα που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα για την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Αυτό περιλαμβάνει τα πάντα, από βιβλία και δημοσιογραφία μέχρι μουσική, τέχνη και φωτογραφία, ουσιαστικά όλη την πρώτη ύλη που αποτελεί τον ιστό.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί.

Αν έχετε παρακολουθήσει έστω και λίγο την άνοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης, ίσως να έχετε συναντήσει τον όρο «εξόρυξη κειμένου και δεδομένων». Ακούγεται ασαφής, ίσως και ακίνδυνος. Αλλά ουσιαστικά σημαίνει αυτό που λέει: αλγόριθμοι που ερευνούν τεράστιες ποσότητες διαδικτυακού περιεχομένου για να κατανοήσουν μοτίβα. Έτσι μαθαίνει η Τεχνητή Νοημοσύνη να δημιουργεί κείμενο, εικόνες, περιλήψεις και συνομιλίες.

Είναι έξυπνα πράγματα, σίγουρα.

Υπάρχει όμως ένα μέρος της εξίσωσης που ορισμένοι στον τεχνολογικό κλάδο διστάζουν περιστασιακά να συζητήσουν. Μεγάλο μέρος αυτού του υλικού ανήκει σε ανθρώπους, συγγραφείς και μουσικούς και φωτογράφους και δημοσιογράφους, οι οποίοι συχνά αφιερώνουν δεκαετίες στην παραγωγή του.

Και, όπως είναι κατανοητό, δεν είναι και πολύ ευχαριστημένοι που εργάζονται ως άμισθοι βοηθοί διδασκαλίας στην τάξη της Τεχνητής Νοημοσύνης.

«Η πιθανή ζημία που θα μπορούσε να προκληθεί στους δημιουργούς από την ευρεία χρήση της παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης χωρίς τα κατάλληλα δικαιώματα πνευματικών δικαιωμάτων ή την καταβολή δίκαιης αμοιβής είναι σαφής και παρούσα», δήλωσε ο... Η Επιτροπή Επικοινωνιών και Ψηφιακής Ψηφιακής Υποστήριξης της Βουλής των Λόρδων προειδοποίησε σε ενημέρωση προς την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου«Εάν συμβεί αυτό, οι δημιουργικές βιομηχανίες που παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της οικονομίας του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσαν να υποστούν πολύ σοβαρή ζημιά.»

Μπορείτε πρακτικά να ακούσετε την δυσαρέσκεια των δημιουργών για το θέμα.

Φανταστείτε να ξοδεύετε χρόνια γράφοντας ένα βιβλίο, ένα άλμπουμ ή ένα φωτογραφικό portfolio, μόνο και μόνο για να ανακαλύψετε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει κατά κάποιο τρόπο απορροφήσει το στυλ σας στην πορεία. Ίσως δεν είναι λογοκλοπή με την κλασική έννοια, αλλά είναι αρκετά κοντά για να προκαλέσει κάποια έκπληξη. Αλλά να το θέμα: ο καλλιτέχνης δεν θα το μάθαινε ποτέ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πιστεύουν ότι η προεπιλογή θα πρέπει να αντιστραφεί. Η ευθύνη θα πρέπει να βαρύνει τον πάροχο τεχνητής νοημοσύνης να αποδείξει ότι έχει χορηγήσει άδεια χρήσης για το υλικό που χρησιμοποίησε. Από πού λάβαμε αυτά τα δεδομένα; ​​Πώς τα λάβαμε; Ας το κάνουμε αυτό διαφανές.

Ακούγεται απλό. Είναι στην πραγματικότητα δύσκολο.

Αλλά είναι μια ιδέα που κερδίζει έδαφος. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι η μόνη χώρα που αντιμετωπίζει το ζήτημα. Οι περισσότερες χώρες προσπαθούν να καταλάβουν πώς να ελέγξουν την Τεχνητή Νοημοσύνη χωρίς να στραγγαλίσουν την ανάπτυξή της.

Είναι ένας λεπτός χορός.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα, πρόσφατα υπέβαλε τη δική του πρόταση για έναν νόμο της ΕΕ για την τεχνητή νοημοσύνη που στοχεύει στην αύξηση της λογοδοσίας και της διαφάνειας των συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης. Δεν αποτελεί πανάκεια, αλλά καταδεικνύει ότι οι κυβερνήσεις λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τη διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Αλλά εδώ είναι το πράγμα.

Όταν μια δικαιοδοσία γίνεται σοβαρή, οι άλλες συχνά ακολουθούν. Οι εταιρείες τεχνολογίας είναι παγκόσμιες, δεν σέβονται τα σύνορα, επομένως μια απόφαση που λαμβάνεται στο Λονδίνο ή στις Βρυξέλλες μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η Τεχνητή Νοημοσύνη στην Καλιφόρνια, το Τορόντο ή τη Σιγκαπούρη.

Έτσι, ενώ αυτό μπορεί να φαίνεται σαν ένα ζήτημα του Ηνωμένου Βασιλείου, στην πραγματικότητα είναι μέρος ενός ευρύτερου παιχνιδιού διελκυστίνδας.

Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποφασίσει τελικά να απαιτήσει άδειες, οι προγραμματιστές Τεχνητής Νοημοσύνης ίσως χρειαστεί να επανεξετάσουν πλήρως τον τρόπο με τον οποίο αποκτούν τα δεδομένα εκπαίδευσής τους. Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει εντελώς νέους κλάδους: εταιρείες που χορηγούν άδειες σε δεδομένα, εκδότες και ειδησεογραφικούς οργανισμούς που συνεργάζονται με παρόχους Τεχνητής Νοημοσύνης, ολόκληρες επιχειρήσεις που ξεφυτρώνουν μόνο και μόνο για να παρέχουν στην Τεχνητή Νοημοσύνη υλικό από το οποίο μπορούν να μάθουν.

Η διαμάχη για τα δεδομένα θα μπορούσε να αποτελέσει επιχειρηματική ευκαιρία.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η τεχνολογική κοινότητα δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξη για την προοπτική. Υποστηρίζει ότι η απαίτηση αδειών για όλες τις πληροφορίες από τις οποίες μαθαίνει ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να εμποδίσει την καινοτομία ή να την καταστήσει πιο ακριβή. Η εκπαίδευση μεγάλων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης είναι ήδη απαγορευτικά ακριβή. Μερικές φορές εκατομμύρια. Μερικές φορές δισεκατομμύρια δολάρια.

Αν προσθέσετε και τα τέλη αδειοδότησης σε αυτό, θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνο.

Αλλά η προσέγγιση της Άγριας Δύσης, η οποία συνίσταται στη συλλογή όσο το δυνατόν περισσότερων δεδομένων τώρα και στην ανησυχία για τα νομικά ζητήματα αργότερα, μπορεί να πλησιάζει στο τέλος της.

Ανεξάρτητα από το αν είστε λάτρης της Τεχνητής Νοημοσύνης, εργαζόμενος στον τομέα της τεχνολογίας ή απλώς ένας περίεργος άνθρωπος που έχει αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα chatbot φαίνεται να γίνονται λίγο πολύ καλά στο να σας μιμούνται, η συζήτηση για τα δεδομένα εκπαίδευσης διαμορφώνεται σε ένα από τα σημαντικότερα σημεία ανάφλεξης της εποχής της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Και αν η ρητορική του Ηνωμένου Βασιλείου αποτελεί κάποια ένδειξη, είναι μια μάχη που μόλις ξεκινά.